Vandaag even flinke kriebels. Net met iemand gemaild en prachtige foto's van hun Zuid-Afrikaanse dochtertjes gezien... en dan een prachtige afspeellijst gevonden op internet met heel mooie liedjes in het Afrikaans. Tel daarbij het mooie weer en dat ik (Anne) Wereldkinderen weer even aan de telefoon had, eergisteren ons matrasje is gekomen en het bedje nu helemaal opgemaakt klaar staat... dan slaan de kriebels soms zo ineens toe. Soms voelt het een beetje als verliefd zijn, kriebels in je buik over al dat onbekende en de goede hoop die je mag hebben... It's all in Gods hands.
Dit vond ik zo'n mooi nummer. Hoewel ik niet veel van de tekst meekrijg, gaat het volgens mij over vertrouwen op God en geen angst te hebben. Dat vind ik zo mooi. Soms denk je wel eens 'kan ik het wel aan'? Je hoort soms ineens een heleboel specifieke adoptieproblematiek, maar dan weten we weer 'onze God is geen God van angst.' De Bijbel herinnert ons eraan. Het lied ook. Het is in het Afrikaans en het Italiaans. Prachtig! (Vinden wij : )
God bless you all.
Eize en Annemieke
vrijdag 16 maart 2012
woensdag 7 maart 2012
Documenten ingeleverd bij Wereldkinderen
Vanaf vandaag liggen onze documenten, inclusief de fotoboeken bij Wereldkinderen. Degene die er normaal gesproken over gaat, zit nu in Zuid-Afrika, maar het wordt wel bekeken door haar collega. Omdat ik (Annemieke) in de buurt werk, kon ik er na het werk zo heen om het af te geven. Nu maar hopen dat onze papieren zsm worden doorgestuurd naar Zuid-Afrika. Ook zullen we volgende week even bellen met Wereldkinderen of het nu nog standaard 3-4 maanden wachten is vanaf het moment dat onze papieren daar liggen, of dat het theoretisch ook al eerder zou kunnen. Zelf houden we het nog steeds van 4 - 14 maanden vanaf dat onze papieren in ZA liggen. Maar zelfs dat weet je niet zeker....maar goed je moet toch iets van een referentie hebben. Nou, super spannend allemaal.
Bedankt voor de eerdere reacties!
Hartelijke groeten,
Eize en Annemieke
Bedankt voor de eerdere reacties!
Hartelijke groeten,
Eize en Annemieke
dinsdag 14 februari 2012
Kinderkamer is af!
Yeah!!! Kinderkamertje is af!!
Nou ja, echt zowat, nog een paar dingetjes waarvan we hopen dat het op deze fotootjes niet te zien is LOL
We konden vandaag dus de laatste fotootjes toevoegen aan het fotoalbum dat we digitaal hebben aangemaakt. Nu dus de bestelling gedaan van 5, jawel 5, echte papieren fotoboeken. Alle papieren komen nu bij elkaar, we hebben bijna alles. Misschien eind deze week compleet...
Groetjes,
Eize en Annemieke
dinsdag 7 februari 2012
Vanuit het perpectief van een kind zonder thuis
Steven Curtis Chapman zong dit prachtige lied. Voor wie het Engels lastig vind, heb ik het hieronder vertaald. Niet elke zin zal voor elke situatie precies zo gelden, maar de emoties en verlangens van dit lied zijn prachtig verwoord.
Ik besloot nog even research te doen naar Steven Curtis Chapman en verbaasde mij wel een beetje over zijn biografie. Wat heeft deze man al veel meegemaakt! Hij is gospelzanger die ook erkenning krijgt van seculier Amerika. Heeft zijn carriere onderbroken voor een zendingsreis naar Zuid-Afrika. Kreeg later te horen dat hij een ziekte heeft die zijn stembanden langzaam aantast (een ramp voor een zanger!) en zette zich later in voor adoptiefamilies. Zelf adopteerden zijn vrouw en hij 3 kinderen. Het jongste meisje kwam om tijdens een auto-ongeluk op hun eigen erf door een auto bestuurd door Chapmans zoon op de dag dat zijn dochter zich zou verloven. In dit alles heeft God gegeven dat deze familie zich aan Hem kon vasthouden. Ze begrepen het niet, hadden het zich allemaal zo anders voorgesteld maar zijn er van overtuigd dat ze hun dochtertje ooit weer zullen terugzien. Hierover heeft Chapman ook een prachtig lied geschreven.
Maar hier de tekst van het adoptielied. Wie meer wil weten over Chapman: http://www.gospeltime.nl/index.php?mod=artiesten&sub=single&id=42.
Wanneer liefde je thuis laat komen (of binnen laat)
Ik besloot nog even research te doen naar Steven Curtis Chapman en verbaasde mij wel een beetje over zijn biografie. Wat heeft deze man al veel meegemaakt! Hij is gospelzanger die ook erkenning krijgt van seculier Amerika. Heeft zijn carriere onderbroken voor een zendingsreis naar Zuid-Afrika. Kreeg later te horen dat hij een ziekte heeft die zijn stembanden langzaam aantast (een ramp voor een zanger!) en zette zich later in voor adoptiefamilies. Zelf adopteerden zijn vrouw en hij 3 kinderen. Het jongste meisje kwam om tijdens een auto-ongeluk op hun eigen erf door een auto bestuurd door Chapmans zoon op de dag dat zijn dochter zich zou verloven. In dit alles heeft God gegeven dat deze familie zich aan Hem kon vasthouden. Ze begrepen het niet, hadden het zich allemaal zo anders voorgesteld maar zijn er van overtuigd dat ze hun dochtertje ooit weer zullen terugzien. Hierover heeft Chapman ook een prachtig lied geschreven.
Maar hier de tekst van het adoptielied. Wie meer wil weten over Chapman: http://www.gospeltime.nl/index.php?mod=artiesten&sub=single&id=42.
Wanneer liefde je thuis laat komen (of binnen laat)
Couplet 1: Ik weet dat je de verhalen gehoord hebt
Maar die klinken allemaal te mooi om waar te zijn
Je hebt gehoord over een plaats die ze thuis noemen
Dus opnieuw huil je jezelf weer een avond in slaap
En drijf je af naar een verre droom
Refrein:
Wanneer liefde je binnen laat
En alles verandert
Een wonder begint met het kloppen van een hart
Wanneer liefde je thuis brengt
En zegt dat je hier thuis hoort
De eenzaamheid eindigt
En een nieuw leven begint
Wanneer liefde je binnen laat
Couplet 2: En ergens terwijl je aan het slapen bent
Is er ook iemand anders aan het dromen
En de dagen aan het aftellen van de dagen totdat
Ze je vast zullen houden en zeggen: Ik houd van jou
Couplet 3: En zoals de regen die in de zee valt
In een moment…
Wat was, vergaat…
In wat zal zijn
Wanneer liefde je binnen laat
En alles verandert
Een wonder begint met het kloppen van een hart
En deze liefde zal je nooit laten gaan
Er is niets dat er voor zou kunnen zorgen dat deze liefde zijn grip zal verliezen
Refrein 1x
Wanneer liefde je binnen laat
Laat het je voorgoed thuiskomen
Wanneer liefde je binnen laat…
De teksten aan het einde van het filmpje:
Ik zal je geen wezen laten, Ik kom terug – Joh 4: 18
Er is geen angst in liefde, maar volmaakte liefde drijft de angst uit – 1 Joh 4: 18
Ik zal altijd naast je zijn
Tot het laatst
Om je tranen weg te vegen
Je beste vriend te zijn
Te lachen wanneer jij lacht
De pijn te voelen die jij voelt
En als je ook maar een enkele traan huilt
Beloof ik dat ik met je mee zal huilen
Ik houd van je
maandag 30 januari 2012
Is het gezond?
Als er een baby'tje geboren wordt, is een van de eerste vragen die gesteld wordt: is het gezond? Met adoptie zien we om ons heen dat dit niet anders gaat. Toch zijn er dingen aan het verschuiven in adoptieland en daar willen we het heel even met jullie over hebben.
Bijzonder en apart - compenseren?
Wereldkinderen heeft iets aangestipt bij ons, waar we eigenlijk nog niet eerder zo over hadden nagedacht: de privacy van het kind. Ons kindje zal niet pasgeboren bij ons aankomen en is al een tijdje op deze wereld, heeft zich al ontwikkeld en heeft wel of geen goede gezondheid. Het kindje zal altijd een uitzondering zijn, speciáál, bijzonder. Al is het maar vanwege het donkere kleurtje in de familie. Ook kan het kind niet zo gemakkelijk zeggen dat het bepaalde uiterlijke kenmerken van mamma of pappa heeft. En bijv. een inmiddels overleden oma waar we allemaal zo liefdevol over praten... niet mee verbonden door bloed, niet vanzelf trots op kunnen zijn dat zo iemand familie van je was. Het zijn dagelijkse kleine en grote dingen die maken dat dit kindje zich niet altijd 100 % er bij voelt horen. Dat zullen wij als ouders natuurlijk proberen te compenseren met veel liefde en aandacht, maar het is gewoon niet hetzelfde.
Weerbaarheid
Naast compenseren met liefde en aandacht en inlevingsvermogen, zullen we ook proberen ons kindje weerbaar te maken. Adoptiekinderen moeten voor zichzelf op komen, nog net ietsie meer dan andere kinderen. Zo is het bij adoptiekinderen vaak zo dat ze als publiek bezit gezien worden: iedereen heeft mee gehoopt op hun komst, iedereen wil dit kindje even oppakken en aan de haren voelen... hoe voelt dat nou eigenlijk van dat zwarte kroeshaar? Zo'n kindje zal zelf moeten leren aangeven - vanaf dat dit mogelijk is natuurlijk- 'nee, ik wil niet dat u aan mijn haren zit'.
Of, zoals we ook wel een moeder heb horen zeggen tegen een wildvreemde mevrouw in de supermarkt die aan haar kind zat te voelen: ' Mag ik dan ook even aan uw haar voelen?' Je kan denken 'wat flauw', maar als het jouw kindje keer op keer overkomt dat het als een attractie gezien wordt, als extra bijzonder, dan kan ik me voorstellen dat je even uit je slof schiet. Uiteraard is het logisch dat bij de aankomst op Schiphol wel iedereen even wil knuffelen, aaien en oppakken. Als dat allemaal in één keer op één moment gebeurt, zal dat vast wel iets zijn waar het kindje overheen zal komen.
Privacy en gezondheid
En nu terug naar de gezondheid. Is het gezond? Ook daarin heeft een kindje recht op privacy. Veel mensen in onze omgeving weten dat we met special needs bezig zijn. Dat is niet heel vreemd, want bijna alle kindjes die nu nog naar Nederland komen hebben een special need. Maar goed, wij zijn daar tot nu toe heel open in geweest. Het hielp ons zelf ook om ons te scherpen in gesprekken met anderen, we verwoorden hoe we hier over dachten en luisterden naar andere meningen of genoten van meeleven en meedenken.
Nu willen we even een stapje terug doen. Zoals gezegd, dat privacy-aspect hadden we helemaal nog niet zelf bedacht, maar we voelen er veel voor. Dus we zullen niet met iedereen het hele medische dossier van ons kindje bespreken als we straks een voorstel krijgen. Ook geen info over de sociale achtergrond van het kind: 'leeft de moeder nog?' enz. Daar heeft het kindje zelf later het eerste recht op, om dit te weten.
Wel zullen we natuurlijk doorgeven als het kindje iets besmettelijks zou hebben, waar de omgeving maatregelen voor moet nemen. De kans is klein dat dit zal gebeuren, maar mocht dit zo zijn, dan zullen we wel iedereen inlichten en voorlichten. Dus niemand hoeft bang te zijn dat ons kindje misschien iets onder de leden heeft wat besmettelijk is in de dagelijkse omgang en wat we niet verteld hebben.
En voor de rest... als het kindje een buil zal vallen, horen jullie het uiteraard wel. Maar wat het al dan niet allemaal in het medisch dossier heeft staan, blijft voor ons en het kindje zelf.
Waarom dit berichtje?
Dat alvast vooraf. We hopen dat we hiermee onze houding alvast bij voorbaat duidelijk hebben uitgelegd, zodat we straks geen mensen met goede bedoelingen voor het hoofd hoeven te stoten en dat jullie begrijpen hoe we tot een en ander komen. Want, dat begrijpen we ook best wel: het is bijna altijd hartstikke goed bedoeld. Vandaar ook een beetje uitleg. Ook hopen we dat duidelijk is dat eventuele angst nergens voor nodig is. Dat als het moet, we open zullen zijn.
Bedankt voor jullie meeleven tot nu toe! Wij gaan deze week weer verder met alle papieren en documenten. En Annemieke gaat nu verder schilderen aan de kinderkast waar Eize gestopt is zaterdag. Nog genoeg te doen : )
PS. Informatie over ziekten en special needs op internet is in veel gevallen verouderd, niet kloppend of half kloppend. Als je algemene vragen hebt over special needs willen we die best beantwoorden, maar of ons kindje die specifieke special need zou kunnen hebben...dat kunnen we niet beantwoorden.
Bijzonder en apart - compenseren?
Wereldkinderen heeft iets aangestipt bij ons, waar we eigenlijk nog niet eerder zo over hadden nagedacht: de privacy van het kind. Ons kindje zal niet pasgeboren bij ons aankomen en is al een tijdje op deze wereld, heeft zich al ontwikkeld en heeft wel of geen goede gezondheid. Het kindje zal altijd een uitzondering zijn, speciáál, bijzonder. Al is het maar vanwege het donkere kleurtje in de familie. Ook kan het kind niet zo gemakkelijk zeggen dat het bepaalde uiterlijke kenmerken van mamma of pappa heeft. En bijv. een inmiddels overleden oma waar we allemaal zo liefdevol over praten... niet mee verbonden door bloed, niet vanzelf trots op kunnen zijn dat zo iemand familie van je was. Het zijn dagelijkse kleine en grote dingen die maken dat dit kindje zich niet altijd 100 % er bij voelt horen. Dat zullen wij als ouders natuurlijk proberen te compenseren met veel liefde en aandacht, maar het is gewoon niet hetzelfde.
Naast compenseren met liefde en aandacht en inlevingsvermogen, zullen we ook proberen ons kindje weerbaar te maken. Adoptiekinderen moeten voor zichzelf op komen, nog net ietsie meer dan andere kinderen. Zo is het bij adoptiekinderen vaak zo dat ze als publiek bezit gezien worden: iedereen heeft mee gehoopt op hun komst, iedereen wil dit kindje even oppakken en aan de haren voelen... hoe voelt dat nou eigenlijk van dat zwarte kroeshaar? Zo'n kindje zal zelf moeten leren aangeven - vanaf dat dit mogelijk is natuurlijk- 'nee, ik wil niet dat u aan mijn haren zit'.
Of, zoals we ook wel een moeder heb horen zeggen tegen een wildvreemde mevrouw in de supermarkt die aan haar kind zat te voelen: ' Mag ik dan ook even aan uw haar voelen?' Je kan denken 'wat flauw', maar als het jouw kindje keer op keer overkomt dat het als een attractie gezien wordt, als extra bijzonder, dan kan ik me voorstellen dat je even uit je slof schiet. Uiteraard is het logisch dat bij de aankomst op Schiphol wel iedereen even wil knuffelen, aaien en oppakken. Als dat allemaal in één keer op één moment gebeurt, zal dat vast wel iets zijn waar het kindje overheen zal komen.
Privacy en gezondheid
En nu terug naar de gezondheid. Is het gezond? Ook daarin heeft een kindje recht op privacy. Veel mensen in onze omgeving weten dat we met special needs bezig zijn. Dat is niet heel vreemd, want bijna alle kindjes die nu nog naar Nederland komen hebben een special need. Maar goed, wij zijn daar tot nu toe heel open in geweest. Het hielp ons zelf ook om ons te scherpen in gesprekken met anderen, we verwoorden hoe we hier over dachten en luisterden naar andere meningen of genoten van meeleven en meedenken.
Nu willen we even een stapje terug doen. Zoals gezegd, dat privacy-aspect hadden we helemaal nog niet zelf bedacht, maar we voelen er veel voor. Dus we zullen niet met iedereen het hele medische dossier van ons kindje bespreken als we straks een voorstel krijgen. Ook geen info over de sociale achtergrond van het kind: 'leeft de moeder nog?' enz. Daar heeft het kindje zelf later het eerste recht op, om dit te weten.
Wel zullen we natuurlijk doorgeven als het kindje iets besmettelijks zou hebben, waar de omgeving maatregelen voor moet nemen. De kans is klein dat dit zal gebeuren, maar mocht dit zo zijn, dan zullen we wel iedereen inlichten en voorlichten. Dus niemand hoeft bang te zijn dat ons kindje misschien iets onder de leden heeft wat besmettelijk is in de dagelijkse omgang en wat we niet verteld hebben.
En voor de rest... als het kindje een buil zal vallen, horen jullie het uiteraard wel. Maar wat het al dan niet allemaal in het medisch dossier heeft staan, blijft voor ons en het kindje zelf.
Sommige dingen zal je wel uit moeten leggen natuurlijk, als er zoiets zichtbaars is als met dit kindje uit Haïti.
Maar ook dan blijven er nog vragen over die we niet direct zouden willen beantwoorden, zoals 'is het kindje vroeggeboren? ' Misschien kan dat soort info later wel met ouders of mensen heel dichtbij worden gedeeld...maar niet direct en niet aan iedereen.
Dat alvast vooraf. We hopen dat we hiermee onze houding alvast bij voorbaat duidelijk hebben uitgelegd, zodat we straks geen mensen met goede bedoelingen voor het hoofd hoeven te stoten en dat jullie begrijpen hoe we tot een en ander komen. Want, dat begrijpen we ook best wel: het is bijna altijd hartstikke goed bedoeld. Vandaar ook een beetje uitleg. Ook hopen we dat duidelijk is dat eventuele angst nergens voor nodig is. Dat als het moet, we open zullen zijn.
Bedankt voor jullie meeleven tot nu toe! Wij gaan deze week weer verder met alle papieren en documenten. En Annemieke gaat nu verder schilderen aan de kinderkast waar Eize gestopt is zaterdag. Nog genoeg te doen : )
PS. Informatie over ziekten en special needs op internet is in veel gevallen verouderd, niet kloppend of half kloppend. Als je algemene vragen hebt over special needs willen we die best beantwoorden, maar of ons kindje die specifieke special need zou kunnen hebben...dat kunnen we niet beantwoorden.
maandag 23 januari 2012
Procedure gestart: papierwerk!
Vandaag zijn we gestart met de procedure. Eerst zijn we vanochtend naar Wereldkinderen geweest om van alles over Zuid-Afrika te horen, een stukje film te zien en met 3 andere stellen te praten. Twee van deze stellen gingen voor een tweede kindje. Het was bijzonder om te merken dat iedereen gelovig is en dat ze in Zuid-Afrika ook echt matchen vanuit praktisch oogpunt in combinatie met bidden tot God. Er komen bij de matching dus geen advocaten kijken. Heel veel stellen hebben daardoor achteraf ook echt het gevoel dat dit het kindje is dat God voor hen heeft bedoeld. Ze werken dus (vanaf het moment dat je procedure is gestart) niet of nauwelijks met wachtlijsten in Zuid Afrika. Mooi om te zien, ook bij de andere stellen hoe dat besef er echt is: wachten kan moeilijk zijn, maar als je nog geen voorstel hebt, dan betekent dat meestal niet dat er geen kindje voor je is, maar dat 'jouw kindje' gewoon nog niet ver genoeg in de procedure is.
Vanaf nu breekt wel een hele drukke tijd voor ons aan. We moeten een lijst van wel zo'n 15 verschillende administratieve dingen regelen, zoals eigen brieven aan de mensen in Zuid-Afrika, brief van de kerk, andere referentiebrieven, je eigen karakter, woonsituatie en financiën omschrijven, fotoboek, Verklaring Goed Gedrag, uittreksel van huwelijksregister (uit Kampen) paspoorten laten waarborgen door de notaris, en zoveel meer... We krijgen het nog druk!
Vandaag nogmaals gehoord dat de wachttijden echte uitschieters kent, van 4 maanden na verzending van je gegevens naar Zuid-Afrika tot en met 14 maanden...het is maar goed dat we hierbij weten dat God alles leidt. De wachttijd die zal volgen na deze drukke periode van alles in orde maken, zal vast een lastiger stadium zijn. Maar vooralsnog geen tijd (en zin) om daar al over in te zitten.
Vanaf nu breekt wel een hele drukke tijd voor ons aan. We moeten een lijst van wel zo'n 15 verschillende administratieve dingen regelen, zoals eigen brieven aan de mensen in Zuid-Afrika, brief van de kerk, andere referentiebrieven, je eigen karakter, woonsituatie en financiën omschrijven, fotoboek, Verklaring Goed Gedrag, uittreksel van huwelijksregister (uit Kampen) paspoorten laten waarborgen door de notaris, en zoveel meer... We krijgen het nog druk!
Vandaag nogmaals gehoord dat de wachttijden echte uitschieters kent, van 4 maanden na verzending van je gegevens naar Zuid-Afrika tot en met 14 maanden...het is maar goed dat we hierbij weten dat God alles leidt. De wachttijd die zal volgen na deze drukke periode van alles in orde maken, zal vast een lastiger stadium zijn. Maar vooralsnog geen tijd (en zin) om daar al over in te zitten.
maandag 16 januari 2012
Informatie over het land Zuid-Afrika: de regenboognatie
Veel van deze info komt van Wikipedia. Voor wie geinteresseerd is in het land van waaruit we ons kindje verwachten, volgt hier uiteenlopende informatie over het land.
Zuid-Afrika
Zuid-Afrika ligt in het uiterste zuiden van het continent Afrika. Het heeft, inclusief de Prins Edward-eilanden, een oppervlakte van 1.219.912 km². Het land grenst, met de klok mee aan Namibië, Botswana, Zimbabwe, Mozambique en Swaziland; Lesotho is een enclave binnen Zuid-Afrika. Voorts heeft Zuid-Afrika een uitgestrekte kustlijn van ongeveer 2800 km aan de Indische en Atlantische Oceaan.
Zuid-Afrika wordt als één van de verwantschapslanden genoemd omdat wij lange tijd aanwezig zijn geweest en invloed hebben gehad in Zuid-Afrika.
Het landschap van Zuid-Afrika wordt gekenmerkt door hoogvlaktes in het binnenland, langs de rand ruige heuvels en een smalle kustvlakte. In het oosten liggen de Drakensbergen, met toppen als de Njesuthi (3408 m) en Mafadi (3450 m), het hoogste punt van het land.
Geschiedenis
Als eerste Europeaan verkende Bartolomeu Dias in 1488 de kust rond Kaap de Goede Hoop. Het gebied werd door Portugal echter niet gekoloniseerd.
Nederland en Engeland in Zuid-Afrika
Toen het Nederlandse schip Nieuw Haarlem op zijn terugreis van Batavia op 25 maart 1647 met Reynier van Tzum aan boord aan de Kaap strandde, kwamen de plaatselijke Khoikhoi voor de eerste keer in aanraking met Nederlanders. De schipbreukelingen bouwden een klein fort dat ze de naam "Zand Fort van die Kaap die Goeie Hoop" gaven.
Zestig man onder bevel van onderkoopman Leendert Janszen bracht bijna een jaar aan de Kaap door voordat in maart 1648 de overlevenden door een vloot van 12 VOC-schepen onder leiding van Wollebrant Geleyns de Jongh gered werden en teruggebracht naar Nederland. Zij berichtten thuis over het gunstige klimaat, hun goede ervaringen met de plaatselijke Khoikhoi en de ruilhandel met het inheemse volk. Dit was beslissend voor de VOC om een verversingsstation bij de Kaap op te richten voor schepen die op weg waren naar het verre oosten. Op 6 april 1652, komt Jan van Riebeeck aan bij Kaap de Goede Hoop. Het gebied met Nederlandse kolonisten breidde zich gedurende de 17e en 18e eeuw langzaam uit in oostelijke richting tot bij de Visrivier. Tussen 1795 en 1902 groeide de Britse invloed in Zuid-Afrika
Apartheid
totdat in 1910 de Unie van Zuid-Afrika werd gevormd, die een onafhankelijke staat binnen het Britse Gemenebest werd. Vele wetten regelden een ongelijke behandeling van burgers op grond van hun huidskleur. Deze politiek werd geformaliseerd tot de apartheid (gescheiden ontwikkeling van de diverse rassen) na de verkiezingsoverwinning van de Nasionale Party in 1948.
In de jaren 90 eindigde de apartheid. Toenmalig president De Klerk liet de bekende antiapartheidsactivist Nelson Mandela vrij op 11 februari 1990, en in 1994 werden er voor het eerst algemene verkiezingen voor alle rassen gehouden, leidend tot een bestuur van de (overwegend zwarte) tot politieke partij getransformeerde anti-apartheidsgroepering ANC, eerst onder leiding van Mandela, later onder Thabo Mbeki. Vanwege de kleurrijkheid van het land en de bevolking wordt Zuid-Afrika ook wel de regenboognatie genoemd.
Zuid Afrika in deze tijd
Zuid-Afrika is een republiek in transformatie. Het is nog steeds een land met zeer grote tegenstellingen tussen arm en rijk. Anders dan tijdens de apartheid behoren nu ook zwarten tot de rijke klasse, de zwarte nouveaux riches hebben vaak banden met het Afrikaans Nationaal Congres (ANC).[7] Deze voormalige linkse strijders die zich ontpoppen als kapitalist worden in Zuid-Afrika spottend 'yummies' genoemd, wat staat voor 'young upwardly mobile marxists'. Naast connecties met het ANC profiteren de nieuwe rijken van positieve discriminatie, zwarten genieten wettelijk de voorkeur voor banen bij de overheid en maken in toenemende mate kans bij particuliere bedrijven.[8] In 2006 was binnen de drie hoogste inkomenscategorieën in Zuid-Afrika bijna de helft van de mensen zwart.[7] Toch profiteert maar een klein deel van de bevolking van de 'nieuwe economie', de ongelijkheid tussen arm en rijk is sterk toegenomen, vooral binnen de zwarte bevolking.[9] Terwijl een kleine groep toetreedt tot de nieuwe multi-raciale bovenlaag, groeit de werkloosheid onder de rest van de bevolking. In 1995, toen de 'regenboognatie' de overgang maakte naar een multi-raciale democratie, was 16 procent van de beroepsbevolking werkloos. In 2006 was het officiële werkloosheidscijfer gestegen tot 30 procent, de werkelijke werkloosheid werd in 2006 op meer dan 40% geschat.[10]
Bovendien heeft het land het hoogste percentage hiv-besmetten van de wereld.[11] Volgens de vele critici in het land zelf en in de wereld is het vooral aan het falende regeringsbeleid toe te schrijven dat de aids-epidemie zo ver uit de hand kon lopen.[12] In bepaalde regio's van het land is het etnische geweld en de bendecriminaliteit in de laatste tien jaar sterk toegenomen, waarbij met name Afrikaners (Boeren) en andere blanke en relatief rijkere groepen het doelwit vormen.[13] Volgens onderzoekers ligt de scherpe tegenstelling tussen rijk en arm ten grondslag aan de toegenomen criminaliteit.[7]
Hoofdsteden
De drie hoofdsteden van Zuid-Afrika zijn:
• Pretoria (bestuurlijke macht)
• Kaapstad (wetgevende macht)
• Bloemfontein (rechterlijke macht)
Klimaat
Het klimaat in Zuid-Afrika is grotendeels halfwoestijn, subtropisch langs de kust. Overdag zonnig, 's nachts koel. Januari is de warmste maand en juli de koudste.
Over het algemeen heeft Zuid-Afrika een warm gematigd klimaat met weinig neerslag en veel zon. Doordat Zuid-Afrika op een hoog plateau van 2000 tot 1000 meter hoogte ligt, kent het veel verschillen tussen de gemiddelde temperaturen in zuid en noord.
Bevolkingssamenstelling
Alle gegevens zijn op basis van schattingen uit 2000, tenzij anders vermeld.
Volgens de laatste volkstelling had Zuid-Afrika 44.819.778 (2001) inwoners. Volgens de laatste schatting had het land 49.052.489 (2009) inwoners. De bevolking krimpt, voornamelijk als gevolg van de aids-epidemie met 0,46% per jaar. Er zijn 18,2 geboorten en 22 overlijdens per 1000 personen. Van de Zuid-Afrikanen is 29,7% 0-14 jaar, 65% 15-64 jaar en 5,3% 65 jaar of ouder. De levensverwachting is 54,2 jaar.
Zuid-Afrika is een multi-etnisch en multicultureel land. Het heeft de grootste van oorsprong Europese en Indiase bevolking van Afrika. Bij de volkstelling van 2001 was 79% van de bevolking zwart, 10% blank, 9% kleurling en 3% waren Indiërs.
Talen
In Zuid-Afrika worden veel verschillende talen gesproken. Elf daarvan zijn officieel. Na India heeft Zuid-Afrika daarmee de meeste officiële talen ter wereld.
Officiële talen:
• Zoeloe 24%,
• Xhosa 18%,
• Afrikaans 13%,
• Noord-Sotho 9%,
• Tswana 8%,
• Engels 8%,
• Zuid-Sotho 8%,
• Tsonga 4%,
• Swazi 3%,
• Venda 2%,
• Zuid-Ndebele 2% (volkstelling 2001)
Religie
Volgens de laatste Zuid-Afrikaanse volkstelling van 2001, was 79,7% van de bevolking christen.
1,5% van de bevolking hing de islam aan en 1,3% het hindoeïsme. 15,1% van de Zuid-Afrikanen was niet-gelovig, 2,3% had een ander geloof en 1,4% was het niet duidelijk. Veel mensen combineren het christendom met een natuurgodsdienst.
Naast de aids-epidemie wordt misdaad in Zuid-Afrika sinds het einde van de apartheid als een nationale crisis beschouwd. Zuid-Afrika is één van vijf landen wereldwijd waar georganiseerde misdaad een negatief effect op de economie heeft en hoge extra kosten veroorzaakt.
Armoede
Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Zuid-Afrika 26,2% van de bevolking van minder dan 1,25 US$ per dag.[22] De CIA World Factbook schatte dat in 2000 50% van de bevolking onder de armoedegrens leefde.[
Toerisme
Toerisme is sinds het einde van de 20e eeuw uitgegroeid tot een zeer belangrijke economische factor in Zuid-Afrika. In 2005 werd het aandeel van het toerisme van het bruto binnenlands product op meer dan 7% geschat. Grote attracties in het land zijn onder andere:
• Sun City met in de buurt het Pilanesberg National Park
• Het Kruger Nationaal Park
• Kaapstad met de Tafelberg en Kaap de Goede Hoop
• De Kaapse wijnlanden bij Stellenbosch, Franschhoek en Paarl
• Johannesburg en Witwatersrand
• De Tuinroute
• Zandstranden aan de Indische Oceaan bij Durban
• De Drakensbergen
• De Blyderivierspoort
Bezienswaardigheden
Tafelberg gezien vanaf Kaapstad
• Tafelberg
• Kaap de Goede Hoop
• Robbeneiland
• Port Elisabeth
• Nationaal park Kruger
Sport
De belangrijkste sporten in Zuid-Afrika zijn voetbal, rugby, cricket en boksen.
Zuid-Afrika
Zuid-Afrika ligt in het uiterste zuiden van het continent Afrika. Het heeft, inclusief de Prins Edward-eilanden, een oppervlakte van 1.219.912 km². Het land grenst, met de klok mee aan Namibië, Botswana, Zimbabwe, Mozambique en Swaziland; Lesotho is een enclave binnen Zuid-Afrika. Voorts heeft Zuid-Afrika een uitgestrekte kustlijn van ongeveer 2800 km aan de Indische en Atlantische Oceaan.
Zuid-Afrika wordt als één van de verwantschapslanden genoemd omdat wij lange tijd aanwezig zijn geweest en invloed hebben gehad in Zuid-Afrika.
Kaartje van een reisbureau, maar wel een duidelijk kaartje met de belangrijke steden. Bron: http://www.mondireizen.nl/
Het landschap van Zuid-Afrika wordt gekenmerkt door hoogvlaktes in het binnenland, langs de rand ruige heuvels en een smalle kustvlakte. In het oosten liggen de Drakensbergen, met toppen als de Njesuthi (3408 m) en Mafadi (3450 m), het hoogste punt van het land.
Als eerste Europeaan verkende Bartolomeu Dias in 1488 de kust rond Kaap de Goede Hoop. Het gebied werd door Portugal echter niet gekoloniseerd.
Nederland en Engeland in Zuid-Afrika
Toen het Nederlandse schip Nieuw Haarlem op zijn terugreis van Batavia op 25 maart 1647 met Reynier van Tzum aan boord aan de Kaap strandde, kwamen de plaatselijke Khoikhoi voor de eerste keer in aanraking met Nederlanders. De schipbreukelingen bouwden een klein fort dat ze de naam "Zand Fort van die Kaap die Goeie Hoop" gaven.
Nederlanders in Zuid-Afrika
Zestig man onder bevel van onderkoopman Leendert Janszen bracht bijna een jaar aan de Kaap door voordat in maart 1648 de overlevenden door een vloot van 12 VOC-schepen onder leiding van Wollebrant Geleyns de Jongh gered werden en teruggebracht naar Nederland. Zij berichtten thuis over het gunstige klimaat, hun goede ervaringen met de plaatselijke Khoikhoi en de ruilhandel met het inheemse volk. Dit was beslissend voor de VOC om een verversingsstation bij de Kaap op te richten voor schepen die op weg waren naar het verre oosten. Op 6 april 1652, komt Jan van Riebeeck aan bij Kaap de Goede Hoop. Het gebied met Nederlandse kolonisten breidde zich gedurende de 17e en 18e eeuw langzaam uit in oostelijke richting tot bij de Visrivier. Tussen 1795 en 1902 groeide de Britse invloed in Zuid-Afrika
Apartheid
totdat in 1910 de Unie van Zuid-Afrika werd gevormd, die een onafhankelijke staat binnen het Britse Gemenebest werd. Vele wetten regelden een ongelijke behandeling van burgers op grond van hun huidskleur. Deze politiek werd geformaliseerd tot de apartheid (gescheiden ontwikkeling van de diverse rassen) na de verkiezingsoverwinning van de Nasionale Party in 1948.
In de jaren 90 eindigde de apartheid. Toenmalig president De Klerk liet de bekende antiapartheidsactivist Nelson Mandela vrij op 11 februari 1990, en in 1994 werden er voor het eerst algemene verkiezingen voor alle rassen gehouden, leidend tot een bestuur van de (overwegend zwarte) tot politieke partij getransformeerde anti-apartheidsgroepering ANC, eerst onder leiding van Mandela, later onder Thabo Mbeki. Vanwege de kleurrijkheid van het land en de bevolking wordt Zuid-Afrika ook wel de regenboognatie genoemd.
Nelson Mandela
Zuid Afrika in deze tijd
Zuid-Afrika is een republiek in transformatie. Het is nog steeds een land met zeer grote tegenstellingen tussen arm en rijk. Anders dan tijdens de apartheid behoren nu ook zwarten tot de rijke klasse, de zwarte nouveaux riches hebben vaak banden met het Afrikaans Nationaal Congres (ANC).[7] Deze voormalige linkse strijders die zich ontpoppen als kapitalist worden in Zuid-Afrika spottend 'yummies' genoemd, wat staat voor 'young upwardly mobile marxists'. Naast connecties met het ANC profiteren de nieuwe rijken van positieve discriminatie, zwarten genieten wettelijk de voorkeur voor banen bij de overheid en maken in toenemende mate kans bij particuliere bedrijven.[8] In 2006 was binnen de drie hoogste inkomenscategorieën in Zuid-Afrika bijna de helft van de mensen zwart.[7] Toch profiteert maar een klein deel van de bevolking van de 'nieuwe economie', de ongelijkheid tussen arm en rijk is sterk toegenomen, vooral binnen de zwarte bevolking.[9] Terwijl een kleine groep toetreedt tot de nieuwe multi-raciale bovenlaag, groeit de werkloosheid onder de rest van de bevolking. In 1995, toen de 'regenboognatie' de overgang maakte naar een multi-raciale democratie, was 16 procent van de beroepsbevolking werkloos. In 2006 was het officiële werkloosheidscijfer gestegen tot 30 procent, de werkelijke werkloosheid werd in 2006 op meer dan 40% geschat.[10]
Bovendien heeft het land het hoogste percentage hiv-besmetten van de wereld.[11] Volgens de vele critici in het land zelf en in de wereld is het vooral aan het falende regeringsbeleid toe te schrijven dat de aids-epidemie zo ver uit de hand kon lopen.[12] In bepaalde regio's van het land is het etnische geweld en de bendecriminaliteit in de laatste tien jaar sterk toegenomen, waarbij met name Afrikaners (Boeren) en andere blanke en relatief rijkere groepen het doelwit vormen.[13] Volgens onderzoekers ligt de scherpe tegenstelling tussen rijk en arm ten grondslag aan de toegenomen criminaliteit.[7]
Hoofdsteden
De drie hoofdsteden van Zuid-Afrika zijn:
• Pretoria (bestuurlijke macht)
• Kaapstad (wetgevende macht)
• Bloemfontein (rechterlijke macht)
Pretoria staat bekend om de roze/paarse bloesems in de lente (als het bij ons herfst is)
Klimaat
Het klimaat in Zuid-Afrika is grotendeels halfwoestijn, subtropisch langs de kust. Overdag zonnig, 's nachts koel. Januari is de warmste maand en juli de koudste.
Over het algemeen heeft Zuid-Afrika een warm gematigd klimaat met weinig neerslag en veel zon. Doordat Zuid-Afrika op een hoog plateau van 2000 tot 1000 meter hoogte ligt, kent het veel verschillen tussen de gemiddelde temperaturen in zuid en noord.
Bevolkingssamenstelling
Alle gegevens zijn op basis van schattingen uit 2000, tenzij anders vermeld.
Volgens de laatste volkstelling had Zuid-Afrika 44.819.778 (2001) inwoners. Volgens de laatste schatting had het land 49.052.489 (2009) inwoners. De bevolking krimpt, voornamelijk als gevolg van de aids-epidemie met 0,46% per jaar. Er zijn 18,2 geboorten en 22 overlijdens per 1000 personen. Van de Zuid-Afrikanen is 29,7% 0-14 jaar, 65% 15-64 jaar en 5,3% 65 jaar of ouder. De levensverwachting is 54,2 jaar.
Zuid-Afrika is een multi-etnisch en multicultureel land. Het heeft de grootste van oorsprong Europese en Indiase bevolking van Afrika. Bij de volkstelling van 2001 was 79% van de bevolking zwart, 10% blank, 9% kleurling en 3% waren Indiërs.
Talen
In Zuid-Afrika worden veel verschillende talen gesproken. Elf daarvan zijn officieel. Na India heeft Zuid-Afrika daarmee de meeste officiële talen ter wereld.
Officiële talen:
• Zoeloe 24%,
• Xhosa 18%,
• Afrikaans 13%,
• Noord-Sotho 9%,
• Tswana 8%,
• Engels 8%,
• Zuid-Sotho 8%,
• Tsonga 4%,
• Swazi 3%,
• Venda 2%,
• Zuid-Ndebele 2% (volkstelling 2001)
Religie
Volgens de laatste Zuid-Afrikaanse volkstelling van 2001, was 79,7% van de bevolking christen.
1,5% van de bevolking hing de islam aan en 1,3% het hindoeïsme. 15,1% van de Zuid-Afrikanen was niet-gelovig, 2,3% had een ander geloof en 1,4% was het niet duidelijk. Veel mensen combineren het christendom met een natuurgodsdienst.
Jonge Zuid-Afrikaanse christenen
MisdaadNaast de aids-epidemie wordt misdaad in Zuid-Afrika sinds het einde van de apartheid als een nationale crisis beschouwd. Zuid-Afrika is één van vijf landen wereldwijd waar georganiseerde misdaad een negatief effect op de economie heeft en hoge extra kosten veroorzaakt.
Armoede
Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Zuid-Afrika 26,2% van de bevolking van minder dan 1,25 US$ per dag.[22] De CIA World Factbook schatte dat in 2000 50% van de bevolking onder de armoedegrens leefde.[
Toerisme
Toerisme is sinds het einde van de 20e eeuw uitgegroeid tot een zeer belangrijke economische factor in Zuid-Afrika. In 2005 werd het aandeel van het toerisme van het bruto binnenlands product op meer dan 7% geschat. Grote attracties in het land zijn onder andere:
• Sun City met in de buurt het Pilanesberg National Park
• Het Kruger Nationaal Park
• Kaapstad met de Tafelberg en Kaap de Goede Hoop
• De Kaapse wijnlanden bij Stellenbosch, Franschhoek en Paarl
• Johannesburg en Witwatersrand
• De Tuinroute
• Zandstranden aan de Indische Oceaan bij Durban
• De Drakensbergen
• De Blyderivierspoort
Bezienswaardigheden
Tafelberg gezien vanaf Kaapstad
• Tafelberg
• Kaap de Goede Hoop
• Robbeneiland
• Port Elisabeth
• Nationaal park Kruger
Sport
De belangrijkste sporten in Zuid-Afrika zijn voetbal, rugby, cricket en boksen.
Abonneren op:
Posts (Atom)