Laatste nieuws - cijfertjes

(Eerdere info over cijfertjes hebben we eraf gehaald omdat dit misschien niet is toegestaan. De volgende info is wel vrij.)

 Vorig jaar zijn er 23 kinderen vanuit ZA in NL gekomen en het jaar ervoor 21. De drie jaren daarvoor zat dat aantal ruim boven de 30. (Bron: http://www.adoptie.nl/WSMdocument/documents/Trends_en_analyse_2007__2011.pdf) 

Zoals het nu is, zou 23 kinderen geweldig zijn, maar het lijkt er op dat het aantal lager zal zijn. Dit maakt een beetje verdrietig: zoveel wezen (meer dan 5 miljoen) in ZA, waarvan meer dan een miljoen geadopteerd zou kunnen worden...en slechts een klein aantal kinderen die ook echt in een gezin terecht zullen komen. En aan de andere kant zoveel stellen ( en soms singles) die niets liever willen dan een kindje in hun leven verwelkomen en een thuis geven. Er zullen vast 100.000 redenen zijn waarom en hoe...maar het blijft rot. Dat is het gevoel voor nu.

Morgen maar weer erover heen stappen en positief verder, maar voor nu even de ruimte nemen en het gevoel een dagje toelaten...

PS. Wat zijn harde cijfers toch een rotdingen! :- (

Is het kind er al? Al iets gehoord?

Juf, is het kind er al? L.  een jongen in groep 8, vraagt dat nu al drie weken achter elkaar, elke keer als ik voor de groep sta.
'Nee, maar als het zo is, dan zeg ik het echt wel uit mijzelf', antwoord ik lachend, 'dan ben ik zo blij, dat ik het jullie direct vertel.'
'Nog steeds niet!' moppert L. 'wat duurt dat lang...' En hij zegt het echt op zo'n verwijtend toontje, dat ik wel in de lach moet schieten. Drie weken wachten en dat al lang vinden.... hij moest eens weten hoe lang we al bezig zijn met wachten en geduld leren! Maar het is wel heel aardig dat hij zo meeleeft.

De kinderen in de groep krijgen het maar nauwelijks rond in hun hoofd. Hoewel er alle kleurtjes van de regenboog in de klas zitten en heel veel kinderen met een gemengde achtergrond, zijn er in deze groep geen adoptiekinderen. Wel half donker, half blank, Russische, Afrikaanse, Antiliaanse, Hindoestaanse, Chinese en Latijns Amerikaanse kinderen, maar geen geadopteerd kind dus. Ze vinden het echt een beetje apart en interresant. ' Straks krijgt de juf een zwart kindje met rastavlechtjes', zegt een van de kinderen tegen een ander kind. Ik vraag de jongen of hij dat raar zou vinden. 'Een beetje wel', geeft hij toe.

Afrikaanse kinderen op het strand

En dat vormt voor mij een prachtige brug naar de Bijbelles. Ik verwijs terug naar Genesis en naar de geschiedenis van Adam en Eva. 'Weten jullie nog dat we 2 voorouders hebben waar we allemaal vandaan komen? In die zin zijn we dus allemaal familie van elkaar. We hebben onze huidskleur en de vorm van onze ogen aangepast aan het gebied waar we uiteindelijk zijn gaan wonen, maar als je terug gaat kijken, komen we allemaal bij dezelfde voorouders vandaan.' Hoewel het groep 8 is, waren ze zich daar nog niet erg van bewust. L. (heel donkere huidskleur) zegt tegen mij: ' dus eigenlijk bent u mijn grote zus?'  ' Ja, in zekere zin wel, ja.' Hilariteit in de klas, maar wat een kans om dit uit te leggen! Ik dank God in mijn hart om deze aanleiding om duidelijk te maken dat voor God alle mensen hetzelfde zijn, dat Hij ons allemaal gemaakt heeft en dat rascisme en onderscheid niet Zijn wil zijn.

En ja, ook volwassenen vragen het nu regelmatig: 'al iets gehoord?' Op school, in de kerk, de overbuurvrouw, nou ja, noem maar op... 'weten jullie al iets meer?' Nee, nog niet. Het is nog niet de tijd. Het komt goed, het komt allemaal op Gods tijd. Gelukkig hebben we werk om handen, een badkamer die we aan het opknappen zijn, daarna moet Eize nog voor zijn werk een aantal keer naar Engeland en kan ik een keertje meekomen (wel alles met tickets die je kan annuleren, mocht het nodig zijn) en daarna zijn de feestdagen er alweer.

Eigenlijk hadden wel wel heel erg verwacht en gehoopt dat we met de feestdagen met ons drietjes zouden zijn en dat kán ook nog, maar als het niet Gods wil is, kan ik er toch ook wel naar uitkijken. Dat had ik niet verwacht. Ik hoop dat God mij helpt dit vast te houden. Ik had gedacht er heel erg tegen op te zien om de feestdagen nog een jaar met z'n tweetjes te zijn (natuurlijk zijn er familie e.d. maar ik bedoel als gezin). Maar eigenlijk kijk ik hoe dan ook wel uit naar de Kerstperiode. Ik ben een Kerstboomkleed aan het naaien op naailes, dus ik krijg er zelfs wel een beetje zin in! We hopen op het mooiste, maar als het niet zo is, hoop ik dat we de kracht krijgen om vol te houden in geduld.

We denken aan iedereen die in een adoptieproces zit, aan mensen die al een naam en een gezicht weten, maar nog moeten wachten voor ze hun kind thuis kunnen brengen. En aan hen die net gestart zijn met een nieuw deel in de procedure. Met alle wachtenden op de een of andere manier. Ook als het lijkt of je vast zit. Ik bid voor jullie om heel veel geduld en alles wat je nodig hebt!

Annemieke

Mooi citaat met een mooie plaat : )

“When you have a rainbow deep down in your heart, your smile will shine bright. You know you’re a part of that colorful, magical, feeling you’ll find, when you have a rainbow inside”….. 

♥ Photo by Emmanuelle Fréget

"Wanneer je diep in je hart een regenboog hebt, zal je breed glimlachen. Je weet dat je deel uitmaakt van dat kleurrijke, magische gevoel dat je ontdekt wanneer je een regenboog van binnen hebt"....

Update: nog steeds aan het wachten op ons kindje uit het land van de regenboog.

4 Er is een tijd om te huilen

en een tijd om te lachen,

een tijd om te rouwen

en een tijd om te dansen.

5 Er is een tijd om te ontvlammen

en een tijd om te verkillen,

een tijd om te omhelzen

en een tijd om af te weren.

6 Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.

7 Er is een tijd om te scheuren

en een tijd om te herstellen,

een tijd om te zwijgen

en een tijd om te spreken. 

 

11 God heeft alles wat er is de goede plaats in de tijd gegeven, en ook heeft hij de mens inzicht in de tijd gegeven. Toch kan de mens het werk van God niet van begin tot eind doorgronden.

(Uit Prediker 3 - De Bijbel)

Muziek en adoptie in de familie

Een filmpje van het Drakenberg koor, zo mooi!

Tegelijk is onze familie gisteren met een tweede adoptiekindje uitgebreid!!!

Onze schoonzus en zwager zijn gisteren gebeld met een voorstel van een zoon!

Het is dus feest in de familie en een hele concrete verwachting.

We hebben de foto's al gezien en we weten de naam.

Zo mooi en zo spannend allemaal!!

Samen de dagen aan het aftellen dus. Zij al met een gezichtje en wij (nog ) zonder een specifiek plaatje. 

Maar samen op eigen manier wachten op dat wonder om in onze armen te sluiten en thuis te brengen. 

Om met Steven Curtis Chapman te zeggen: 

"Our God is in control!"

Muziek in het Afrikaans & de cultuur van ons kind

Deze bijdrage is grotendeels door Eize geschreven met een conclusie van ons beiden :  ) 

 

Persoonlijk vind ik het Afrikaans een geweldige taal. Af en toe luister ik naar Zuid Afrikaans muziek op Youtube. Het is prima te volgen omdat deze taal uit het Nederlands is ontstaan. Wat me vooral zo aanspreekt is de gevoeligheid van de taal.

Omdat ons kind uit Zuid Afrika zal komen heb ik een beetje onderzoek gedaan naar het gebruik van het Afrikaans onder de niet blanke bevolking. Het leek me leuk om een soort gezamenlijke basis te vinden. Allereerst ontdekte ik dat Zuid Afrika 11 officiële talen kent. Het Afrikaans is er daar slechts eentje van. 

 

Wie zingt wat?

 

 Lang heb ik gezocht en ik heb veel mooie muziek gevonden. Maar ik moet bekennen dat ik geen niet-blanken Afrikaans heb horen zingen. Ook begrijp ik inmiddels waarom: het Afrikaans is de taal van de Apartheid en van onderdrukking geweest.

Tegelijk ligt daar ook een uitdaging.  Er zijn juist nu sprekers en muzikanten die laten zien dat er prachtige uitdrukkingsmogelijkheden in deze taal liggen.

  

Stef Bos en Amanda Strydom – Dit is de taal van mijn Hart

Wat ik nog niet heb kunnen vinden is een multiculturele setting waarin artiesten in de verschillende talen van Zuid Afrika zingen. Alleen het volkslied is meertalig. De reden daarvoor is vanuit Nederland moeilijk na te gaan: zijn de verschillen nog te groot, is het Afrikaans misschien teveel besmet, is het ‘not done’ om de taal van de ander te gebruiken? Voor ons is het speculeren. 

 

Hoopvol 

 

Ik kon gelukkig wel een aantal initiatieven ontdekken die als doel lijken te hebben de kloof tussen de mensen van Zuid Afrika te overbruggen. Op Youtube zijn verschillende multiculturele koren te vinden. Wel wordt bijna altijd Engels gezongen. Stef Bos is een mooi voorbeeld van iemand die het aandurft alles op z’n kop te zetten en het zelfs voor elkaar krijgt om verschillende talen door verschillende mensen te laten zingen die dat anders misschien niet zouden doen (of in ieder geval niet op internet, zoals we zagen).

Stef Bos – Ik ben Gelukkig, met koor en een mooie mix van mensen. De enige keer dat ik muziek in het Afrikaans vond die niet alleen door blanke mensen werd gezongen.  Is al eerder op dit blog verschenen, maar kan hier niet gemist worden ter illustratie!

Omdat wij Nederlands spreken en dit ons kind ook zullen leren, kunnen we misschien ons kind vanuit een unieke positie liefde voor het Afrikaans bijbrengen. En natuurlijk zal ons kind Engels leren zoals dat in Nederland gebruikelijk is. En misschien ook wel een paar woordjes van de 9 andere talen? Hoewel, het zijn er wel veel hoor….Maar misschien geeft een beetje kennis van de taal, later meer herkenning bij een eventueel bezoek aan het land. 

 

Dromers

 

Misschien zijn we dromers, maar het zou zo mooi zijn bruggenbouwer te zijn en dit ook door te geven aan ons kind. Zodat we een klein beetje taal, identiteit en herkenning kunnen doorgeven en zo ooit misschien ook iets teruggeven aan Zuid-Afrika.  Wij zullen immers ook ergens een eigen plekje innemen tussen al die verschillende, boeiende mensen en groepen en er deel van zijn. Want de Zuid Afrikaanse cultuur interesseert ons en wordt ons steeds liever. Die zullen we niet zomaar in Zuid-Afrika laten bij vertrek. Die sluiten we met het kindje in ons hart.  

Ps. We hebben ons zo bescheiden mogelijk op proberen te stellen en zoveel mogelijk onderzoek proberen te doen voor we iets beweren. Mochten we desondanks toch hele vreemde of onjuiste dingen hebben geschreven dan horen we graag wat we kunnen aanvullen of verbeteren. We begrijpen ook dat we vanuit Nederland een cultuur in een ander land beschrijven dus daarom uit moeten gaan van wat anderen ervaren hebben of zeggen óver... Maar we kunnen niet wachten om er zelf wat meer van te beleven en van dichterbij : ) We willen blijven leren! 

Kleurplaat en ander materiaal van Zuid Afrika voor kinderen:

KIJK OP: http://www.activityvillage.co.uk/south_africa_flag_printables.htm

Zuid Afrikaanse Muziek

Binnenkort zullen we hier wat meer over schrijven, maar we kwamen deze leuke video al tegen.
Hierbij al een voorproefje...

Prachtig artikel dat we vonden!

(tip: klik op de translator en zet 'm op Nederlands als je moeite hebt met de Engelse taal. Nu staat íe al op Nederlands, dus klik eerst een andere taal aan en dan weer opnieuw Nederlands, dan wordt dit artikel ook meegenomen in de vertaling. Soms lopen de zinnen niet goed, maar de strekking is wel duidelijk)

Jul 22 -2012 -Trillia Newbell|10:00 PM CT

Do I Have What It Takes to Raise an African Child?

Several months ago a friend e-mailed me a humbling question. She asked:

I wanted to engage you on a topic that I know many white mothers who adopted African children (or domestically adopted bi-racial children) wonder. That is, in our insecure moments, we wonder (a) Do I have what it takes to raise an African child (because I really do NOT get what it's like to be in the minority---I don't even think minority) and (b) Do all the African American women out there frown upon us having adopted a black child?

I thanked my friend for asking me these questions. What a humble woman to seek out the thoughts and advice of a woman who does relate to being a minority. If I understand her questions, she is not alone in wondering these things.
So here's how I answered. I cannot speak for the entire black female community. Not only that, but my opinion is of little value compared to the opinion of God (1 Corinthians 4:3-4). And that is where I'd like to look. What does God's Word say about transracial adoption?

Do I have what it takes to raise an African child?
God's Word instructs us to train up our children in the way they should go (Proverbs 22:6). This is no easy task. My parenting so far has been filled with crying out to God for wisdom and grace and praying God would captivate my kids' hearts. Apart from God's strength and wisdom none of us has what it takes to raise a child.

But you do have a unique circumstance in raising a child outside of your "race." I have two beautiful biracial babies (they aren't babies anymore, but they'll always be my babies). My kids have very light complexions. My son has straight hair, and if you saw them on the street--without me--you would think they were white (only). I've wrestled with wondering if my son would reject me as he gets older and realizes just how different we look.

But instead of looking inward at what I can or cannot do, as I've raised my kids I've learned to look upward. God in his sovereignty made me their mommy. He knew before time that they would be knit in my womb (Psalm 139:13). Though your babies weren't knit in your womb, God knew that one day they would call you mother.  The lines have fallen for you in pleasant places, and I believe the lines have fallen for your children in pleasant places too (Psalm 16:5-6).

God's Thoughts

Your children have been sovereignly placed in your home by an all-knowing, all-powerful, all-loving God! God calls us all to care for the orphaned. James addresses our obedience in this area as pure religion (James 1:27). God addresses the importance of caring for the orphaned through all of Scripture. But he isn't just commanding Christians to serve the afflicted; he encourages the orphan this way. Indeed, "Father of the fatherless and protector of widows is God in his holy habitation" (Psalm 68:5).

You, transracial adoptive mom, are doing the work of the Lord! There will be difficulties, but as we all must, call out for wisdom from the God who loves to answer the prayers of the Saints (Proverbs 2:1-6).

Reflection of the Last Day

Each day you wake up to a home filled with color and diversity is a day that you wake up reflecting the last day. The last day when all tongues and tribes will be worshiping as one. You get a small glimpse into heaven. And if you have other children, they, too, get to experience firsthand the beauty and majesty of God's creativity.

So to answer your question: If God accepts both Jew and Greek, and if on that last day all nations will worship God together, surely I should be rejoicing at the thought of an orphan receiving a home regardless of race or ethnicity. I can be understanding, supportive, and grateful that God would lay it on your heart to care for black orphan children.

On that day I pray I will be standing beside you and your black child praising the Lord. Thank you for extending your ministry in your home to those who are different than you, and by the grace of God those differences will be secondary to your sameness when that child knows the Lord as you do.

Trillia Newbell is a freelance journalist and writer. She writes on faith and family for The Knoxville News-Sentinel, and serves as managing editor for Women of God Magazine. Her love and primary role is that of a wife and mother. She lives in Tennessee with her husband, Thern, and their two children, Weston and Sydney.

BRON: http://thegospelcoalition.org/blogs/tgc/2012/07/22/do-i-have-what-it-takes-to-raise-an-african-child/