En opeens moest ik denken aan het wachten op ons voorstel van een adoptiekindje. Als je van tevoren weet hoe lang het duurt dan is wachten veel gemakkelijker. Maar nu je het niet weet en je er continu bewust van bent dat het elk moment kan, maar dat het ook nog net zo goed een tijd kan duren, maakt het dat het voor je gevoel langer duurt. En soms komt er eerst een lijn voor iemand anders...
En juist net kijk ik op facebook en zie ik dat mensen uit de cursusgroep een voorstel hebben gekregen. Wat ongelovelijk snel is dat gegaan voor hun. Wat fijn! Ik ben echt oprecht blij voor deze warme, gezellige & aardige mensen (haha, dat klinkt wel erg slijmerig positief, maar dat is echt onze indruk : ). Het maakt me er weer even bewust van dat het blijkbaar toch ook heel snel kan opeens. Hoewel ieders omstandigheden en mogelijkheden weer anders zijn natuurlijk.
Nou, dat was even een persoonlijk verhaaltje van mijn kant (Annemieke) over het wachten. Nu schoonzus en zwager 3 maanden aan het wachten zijn, kan ik me alleen maar indenken hoe zenuwachtig wij zullen zijn als de eerste drie maanden wachten voorbij zijn (begin juli). We houden jullie op de hoogte!
